Posts in Kommentar
Nye tider

I dag tek eg meg den fridomen og lagar eit nytt ord, «versjonstyranniet». Ein har ikkje før sett seg inn i bruken av ein elektronisk duppeditt, så er produsenten på marknaden med ein ny versjon.
No praktiserer eg den taktikken at eg hoppar over ein tre fire versjonar i slengen. Det sparar ein både tid, irritasjon og pengar på.
Men no skal ein ikkje vera like negativ til nyvinningar, som det ein arbeidskollega var «i hine harde dage». Han kom ein dag rasande ut frå dusjen etter endt arbeidsdag.
– Det har vore nokre tullingar og montert nye armaturar i dusjen, sa han. Og eg som har brukt ti år på å setja meg inn i bruken av dei gamle.

Lars Jostein
22. januar 2016

Read More
KommentarKristian Hus
Sokkar med hol

Eg går rundt i åndelaus spaning for tida. Vil ho som styrer med tekstilane til underteikna koma dragande med ei slik motebukse med store hol på knærne? Eg synest eg ser for meg mannakne koma til syne i si kritkvite vinterutgåve.
Dersom dette nymotens plagget kjem innom dørane her i huset, ser eg føre meg følgjande scenario:
Eg tek motvillig på meg kreasjonen, spradar inn på stovegolvet for å demonstrera vidunderet.
–  Men du har jo hol på sokkane dine, kjem det frå innkjøpssjefen.
– Ta det heilt med ro, seier eg. Om ein månads tid kan du gå på You Who og kjøpa sokkar som matchar buksa, med ferdiglaga hol til minst hundre kroner paret.

Lars Jostein
15. januar 2016

Read More
KommentarKristian Hus
Gode forsett

Denne fredagen vil eg koma med ein ofisiell klage til han eller ho som fann opp kalenderen. Dei laga altfor få dagar mellom jul og nyttår. 

Her står ein, i ein svak augneblink på nyttårsafta, med litt sprudlande væske i glaset, og fablar om at ein skal koma i bryllupsdressen att. Ikkje for å gifta seg ein gong til, men for å koma i dei ubrukte buksene med livvidde «NN», som heng ubrukte i klesskapet. 

Så viser det seg at kjøleskapet framleis bugnar av god julemat, og det er langt til botnen i kakeboksane. Nei, eg trur me utset dei gode forsetta ei veke og to til.

Lars Jostein
8. januar 2016

Read More
KommentarKristian Hus
Julemiddag

I dag er det vel på høg tid å stikka innom butikken og kjøpa julemiddagane. I år skal dei visstnok vera så billige at kvardagsmaten til katten er høgare verdsett. Difor kjem eg til å gå demonstrativt forbi kattemathylla, og direkte til haugane av ribbe og pinnekjøt.
Katten skal forsyne meg få nøya seg med same kosten som oss i år. Om han set pris på menyen, gjev eg katten i. Eg kan ikkje tenkja meg situasjonen i juledagane der han sit og gomlar gourmetmat frå skåla si, og sender hovmodige blikk mot oss som sit ved bordet og må nøya oss med svinaktig billig ribbe.

Heldigvis er det berre tre månader til Brann skal servera oss storspel i Tippeligaen.

Lars Jostein
18. desember 2015.

Read More
KommentarKristian Hus
Vinteraktivitetar

Kva skal eit stakkars mannfolk finna på i mørke haust- og vinterkveldar? Fjernsynstilbodet består stort sett av Grey’s Anatomy, Bonderomantikk og ei endelaus rekkje med realityseriar. Jau, ein riggar seg til med ein «feit» flatskjerm i den gamle kjellarstova, stablar godt med puter i sofaen, finn fram fjernkontrollen og stiller inn på ein fotballkanal.

Det er då inspirasjonen frå tallause «Tid for hjem»-program melder seg hos den andre halvdelen i husstanden.

– Du må mala veggene på nytt, og pussa vinduskarmane», seier kona. Det kan ikkje sjå slik ut når du skal halda til her i timesvis. 

Eg prøver meg med at sidesynet er så svekka at det så vidt rekk over fjernsynsskjermen. Leicester, Manchester United og Schrewsbury og andre krev alt fokus, og då kan veggene sjå ut nett som dei vil for min del.

Og så er det berre eit par månader til Brann startar treningskampane sine.

Lars Jostein
04.12.15.

Read More
KommentarKristian Hus
Svart fredag

Den svarte fredagen er over oss. Er dei langsinte, desse hundretusenvis av nordmenn som reiste til Amerika for over hundre år sidan? For ein grunn må det vera til at dei hevnar seg, og sender uskikkar som Halloween og Black Friday tilbake til gamlelandet.
Her tok dei med seg gode ting som lusekofte, brunost, lutefisk og lefse over «dammen», og så sender dei dette tilbake. Rett nok skal denne «Black Friday» i utgongspunktet hjelpa handelsstanden til å få svarte tal i rekneskapen i staden for raude. Men eg er redd for at det går hin vegen med dei fleste av oss andre, og det før julehandelen har starta.
Snart kjem vel kampanjar med tittelen «Saturday night feever» eller «Sunday people». Då blir det «Mandag morra blues» for mang ei lommebok.

Lars Jostein
27.11.15.

Read More
KommentarKristian Hus
Farleg å leva

I dag vil eg koma med ei sterk oppmoding om å ta HMS på alvor. Er de eigentleg klare over kor farleg det er å vera menneske?
Eg har handla diverse både på IKEA og KID-interiør i det siste. I alle pakningar derifrå ligg det eit papirark, som seier at produktet kan vera livsfarleg. No går eg og vurderer sterkt om eg skal kjøpa hjelm og vernesko til kona. Dei kan ho få bruk for når ho skal ferdast til fots i regionsenteret vårt også.
Det er nok ikkje lenge før det står med stor skrift nederst på kassalappen når ein har handla: «Takk for handelen, og velkomen tilbake. Å kryssa vegane utanfor butikkane kan medføra livsfare. Vér særleg aktsom før kommunen har fått fjerna gangfelta».

Lars Jostein
20.11.15

Read More
KommentarKristian Hus
Vi er blitt eldre

Sist helg deltok eg og spelekameratane mine frå slutten av 1960-talet på Rock ’15 i Husneshallen. Konferansieren, Halvor Folgerø, var så venleg å minna publikum på at dei som hugsa oss frå glansdagane våre, nok ikkje hadde lenge att.

No må nok både kameratane mine og eg over på ein diett utan raudt kjøt, bacon og andre gode i livet. Men denne helga reiser eg og «min betre halvdel» til Bergen for å ha litt fest og moro i lag med ein gjeng sogningar. Det er lite truleg at bergensturen forlengjer livet, men det gjer i alle fall levedagane trivelegare.

Lars Jostein
06.11.15.

Read More
KommentarKristian Hus
Volkswagen

Eg har skjøna at fredagen er dagen for å koma ut av skapet, og her er mi vedkjenning:
Eg køyrer Volkswagen. Ikkje berre ein, men to av arten finst på tunet vårt. Det er med ei viss redsle eg legg ut på landevegen med eit av eksemplara. Vil eg møta nokon som kjem gåande og kjenner lukta av avgassane eg spreier rundt meg?
Der sit eg bak rattet med den same kjensla, som om eg skulle ha vandra gjennom ei danna forsamling og sleppt ein fis. Men det er håp i sikte. Den eine bilprodusenten etter den andre blir no skulda for juks. Eg leitar med lys og lykte etter svenskane sin heilagdom på den lista.
Eg vil nødig møta gliset til dei Volvo-køyrande kompisane mine dersom dei går klar.

Lars Jostein
16.10.15.

Read More
KommentarKristian Hus
Medisinering

Denne fredagen vil eg snakka snakka litt om helse. Eg er nemleg komen i ein situasjon der eg må innom apoteket av og til. Det er berre for å få nokre preparat som skal halda meg frisk lenge, ifølgje fastlegen.

Men det er i denne situasjonen eg burde hatt hans utdanning og vel så det. Dei medisinane som skal gjera susen, skiftar namn heile tida, slik at det som står på resepten enten er gammalt nytt, eller for dyrt for samfunnet.

Dama bak disken på apoteket seier smilande at det er same virkestoffet. Vil du ha det?

Svaret mitt er som oftast: «Du vil vel ikkje ta livet av meg, så du får berre koma med eitkvart».

Lukka har vore på mi side. Her sit eg og skriv i nærast medviten tilstand.

Lars Jostein
09.10.15.

Read More
KommentarKristian Hus
«If you need me»

For nær eit halvt hundre år sidan var me ein gutegjeng som starta eige band. Kva draumar me hadde kan eg ikkje hugsa no, men eit delmål var i alle fall å sjarmera jentene, men eg vågar ikkje å gå nærare inn på det prosjektet her på Skimtvis.

No har me sett i gong med øvingar for å delta på Rock ’15 i idrettshallen 31. oktober. Musikkekspertane kjem nok ikkje til å koma med dei største superlativa. Jentene kjem heller ikkje til å strøyma til bakrommet for å få autografen vår. Men kan me få ei og anna bestemor i salen til å minnast med glede då ho og kjærasten dansa tett omslynga når me spela «If you need me» med The Rolling Stones, er målet vårt langt på veg nådd. 

Kanskje sit det også ein bestefar attmed henne som smiler i skjegget og tenkjer på det same.

Lars Jostein
02.10.15

Read More
KommentarKristian Hus
Eit syn for auga

Å reisa langs landevegen no om hausten er ei storslagen oppleving. Denne veka fekk me med oss ein blankstill Sørfjord, kveldssol over saftbygda ved Sognefjorden, og gråvêr då me på heimvegen humpa oss gjennom baronibygda i vår eigen kommune.
Me passerer Felleskjøpet i Dimmelsvik og kjem inn i området der veljarane har drive «den brende jords taktikk», og fjerna alle høgrerepresentantar.
Men det er ingen ting som kan måla seg med det synet som møter oss då me rundar Rausteinskleivane. Det er då eg får lyst til å bruka diktarens ord; «…det opnar seg så vent eit syn for auga». Der ute ved fjorden ligg vår eigen heimplass, Rørvikjå. Sjølv ikkje tunge regnvêrsskyer hindrar kveldssola i å kasta nokre stråler over heimplassen vår!

Lars Jostein
25.09.15.

Read More
KommentarKristian Hus
Kommuneval

Det er med vemod eg må skriva ein slags nekrolog over ein stad, som er lagt i stabilt sideleie. Tysdag morgon kunne me, med stor sorg, konstatera at nabobygda var den politiske døden nær.
Du blei fødd rundt 1963, og sleit med enorme vekstsmerter i ungdommen. Den mektige bygda nord i kommunen, gjorde alt ho kunne for at du ikkje skulle få gode vekstvilkår. Men du tok føre deg, og ønskte å bli den største og sterkaste.
På måndag var hevnens time komen. Folk frå dei ytterste nes til innerste krokar fann fram kulepennen og kryssa av for lokale heltar. No får gode krefter stella godt med deg, og prøva å halda deg i live dei neste fire åra. Til den tid har kanskje Arne på Bokhandelen lagt ut kulepennar på tilbod.

Lars Jostein
18.09.15.

Read More
KommentarKristian Hus
Eldreomsorg

Denne fredagen stikk eg fingrane inn i eit vepsebol, eller eldreomsorg som det heiter i Kvinnherad.
Alle seier dei vil satsa på eldreomsorg, særleg modige menn frå «Perlo» lengst sør i kommunen. Men dei har ingen sjanse mot partiet som er uglesedd av dei andre i den opprinnelege storkoalisjonen. Dei vil rett og slett satsa på dei eldre, skriv dei med store bokstavar i ein annonse i lokalavisa.
No kan ingen trettiåring kjenna seg trygg for arbeidsplassen sin lenger. Du skal sjå at det sit ein åttiåring i luka neste gong du kjem på helsesenteret og treng lækjarhjelp.

Lars Jostein
14.08.15

Read More
KommentarKristian Hus
Minneord

Denne fredagen vil eg skriva eit minneord over samlarane blant oss.
Den digitale framtida kastar mørke skuggar over oss samlarane. No er nok kona glad for at mine 3000 tippeblad ikkje blir til 5000. Verre er det for dei seriøse frimerke- og myntsamlarane. Dei har ikkje mange nyutgjevingar i vente. Pengar og frimerke er snart ein saga blott.
Og så er det dei gode, gamle platene då. Dei som var raude, gule, blå og grøne, og hadde eit kunstferdig cover. I den tida kunne ein invitera ei jente på hybelen for å visa henne platesamlinga si. Kanskje lura ein romantisk melodi på spelaren og ha skumle hensikter.
Det blir ikkje same stasen å invitera henne inn for å sjå den eksterne harddisken og skryta av at ein har streama fem gigabyte med musikk.

Lars Jostein
31.07.15.

Read More
KommentarKristian Hus
Jul i juli

Jul i juli bør vera ei passande overskrift i dag.
Det er ikkje lett å skjøna kva årstid me er i. Rett nok er det lysare enn vintersdagen, men temperaturen gjer at Kvinnherad Energi sopar inn pengar, som om det skulle vera ved juletider. Sjølv handelsstanden er komen i tvil om årstida.
Her om dagen kjøpte eg ein pakke med toalettpapir av mjukaste sorten. I forbindelse med eit nødvendig ærend på toalettet, drog eg ut ei god strimle av det nyinnkjøpte produktet. Stor var overraskinga då eg blei ønskt God Jul med raude bokstavar.
Kona har forlangt at eg legg bort resten av opplaget. Ho likar ikkje julehelsingar i juli. Så no ligg rullane med den glade bodskapen godt gøymt i kjellaren. Dei får venta til dei har fått endå nokre månader på baken.

Lars Jostein

Read More
KommentarKristian Hus
Musikk eller nyhende?

Denne fredagen kjem nok ein sur kommentar frå ein gammal gretten gubbe. Og det er dei moderne medieaktørane som skal få det, nok ein gong.

Tidlegare var det «standupopplesaren» som fekk sitt. Men no har ein drege det endå lengre. Ein veit ikkje lenger om det er eit musikkprogram eller nyhende ein får presentert. Starten på sendingane er som skreddarsydde for rapparen «Onkel P».

For å halda tritt med utviklinga, kjem nok nyhendeopplesaren dansande inn til musikken om ikkje så lenge. Då får me kryssa fingrar for at ikkje «Blomster-Finn» blir å finna i nyhenderedaksjonen!

Lars Jostein

Read More
KommentarKristian Hus
Meir om kvinnfolk

Førre fredag var det mykje snakk om kvinnfolk, til dels av det brutale slaget. I den samanheng har eg lurt på kvifor dei fleste uvêr er kalla opp etter jenter.
Vi som har vore gifte ei stund, kan ha våre mistankar. Men me kan motvillige vedgå at denne bruken av kvinnenavn kan vera litt urettferdig. Kan me ikkje heller få navnet deira på godvêrsperiodar?
Hadde det ikkje vore stas dersom Gislefoss’en stod i fjernsynet med solskinsmil og knappane på dressjakka i høgtrykk, og la ut om godvêrsperioden «Elise». Med sin godlynde pondus kunne han til dømes seia; «…ho kjem varm og mjuk og omfavnar oss med sol og varme i to heile veker».
Det hadde vore jenta si det!

Lars Jostein

Read More
KommentarKristian Hus
Om kvinnfolk

Denne fredagen er det på høg tid å snakka litt om kvinnfolk.

Eg trur at eg har nokonlunde kontroll på oppgåvene kåno har planlagt for meg den næraste tida. Men i januar fekk eg besøk av eit anna kvinnemenneske. Ho stelde seg slik at eg ikkje blir gjerandslaus dei neste månadene.

«Nina» heitte ho, og kom våt og vill utan at ho var invitert. Ho tok føre seg av skogens rettar som ein russisk charterturist, heldt på til ho var mett, og så fór ho utan å ta oppvasken.

No gler eg meg berre til vinteren kjem. Då skal me setja oss i ovnskroken og varma oss på «restematen» ho etterlet seg.

Lars Jostein
19.06.15.

Read More
KommentarKristian Hus
Gjerandslaus og nyttelaus

Fredagkommentaren denne veka kom til i ei gjerandslaus stund under ein parasoll i 28 varmegrader.

Det er snart ikkje att eit einaste område der me gammaldagse handymennene kan praktisera kunstene våre. Moderne innretningar gjer at sjølv den største «treneve» klarar seg sjølv. Hitt året måtte eg assistera hjelpelause «jomfruer» og klønete kontoristar når dei skulle få parasollane sine til å stå imot ein liflig Middelhavsbris.

Men trur de ikkje at det no var montert ein innretning der det berre var å setja parasollstanga ned i eit røyr i sanden. Der låg eg og kjende meg gjerandslaus og nyttelaus. Godt er det då å vita at ein har ei kone som har planar for både det eine og hitt når ein kjem heim frå dette slaraffenlivet.

Lars Jostein
29.05.15.

Read More
KommentarKristian Hus