Tormod Myklebust (75) frå Uskedalen har skrive både vinter og vår for å bli ferdig med boka si; ei forteljing om oldemor si innan slutten på Utvandrarjubileet 2025. Det greidde han, og på sjølvaste julafta fekk vi boka «Arven» – ei forteljing om Synneva Knutsdotter – i hende.

No er alle kapitla frå boka Godt vaksen – Kvinnheringar fortel og reflekterer over livet, publisert her på Skimtvis.no. Boka kom ut i 2015 og har vore utseld etter det, men du kan no lesa alle tekstane frå boka her.

Birgit Boland har budd på Hatlestrand i over åtti år, men held enno på hardingdialekten sin. Det fekk ho li for den første tida etter at ho flytta hit saman med foreldra sine. For enno hugsar 96-åringen at ho vart erta på skulen for talemåten sin. Den gongen heitte det ikkje mobbing, men framgangsmåten var den same. At læraren korkje såg eller høyrde kva som føregjekk, og ikkje greip inn for å stoppa plageåndene, var kan henda ikkje så uvanleg på den tida.

– Søndagsskulen heime i stova likte vi lite, fortel snart 94 år gamle Bjarne Enæs. Men foreldra bestemte alt den gongen, og då måtte vi berre lyda, enten vi ville høyra gudsordet eller ikkje. Slik var det berre.

Bjørg Hellesøy på Løfallstrand høyrer til dei stillfarande menneska rundt oss, som slett ikkje likar publisitet om sin eigen person. Men ho har lete seg overtala og tar hjarteleg imot oss utanfor det gamle og staselege huset sitt på «Prestasætre», som plassen heitte før i tida. Ho blei 96 år i mai, og det skulle då berre mangla om ikkje nettopp ho har noko å fortelja frå eit langt – og til tider strevsamt liv.